Ο Victor Zara με τα μάτια του Ιλάν.

 

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

 

Δεν ξεχνώ

Έφεραν τον Victor και τον διέταξαν να βάλει τα χέρια του στο τραπέζι. Στα χέρια του αξιωματικού εμφανίστηκε ένα τσεκούρι. Με ένα κοφτό χτύπημα έκοψε τα δάχτυλα του αριστερού χεριού και με ένα άλλο τα δάχτυλα του δεξιού χεριού. Ακούσαμε τα δάχτυλα να πέφτουν στο ξύλινο πάτωμα. Το σώμα του Βίκτορ Χάρα σωριάστηκε και έξι χιλιάδες κρατούμενοι ούρλιαξαν. Ο αξιωματικός κινήθηκε προς τον τραγουδιστή φωνάζοντας: «τραγούδα τώρα για την πουτάνα τη μάνα σου», και συνέχισε να τον χτυπάει.

O Victor προσπάθησε να σηκωθεί και σαν ένας υπνοβάτης πήγε προς τις κερκίδες με ασταθή βήματα. Ακούστηκε η φωνή του που μας έλεγε: «Θα ευχαριστήσουμε τον αρχηγό!». Ύψωσε τα χέρια του που έσταζαν αίμα και με μια αγωνιώδη φωνή, άρχισε να τραγουδάει τον ύμνο της Λαϊκής Ενότητας. ‘Όλοι τον μιμήθηκαν. Κι αυτό έκανε τους στρατιωτικούς να αφηνιάσουν.

Δέχτηκε μία ριπή και διπλώθηκε στα δύο. Κι άλλες ριπές ακούστηκαν. Τα σώματα έπεφταν το ένα πάνω στο άλλο. Οι κραυγές των τραυματιών ήταν τρομακτικές. Αλλά ο Victor δεν τις άκουγε. Ήταν πια νεκρός.

 

 

Víctor Jara (28 Σεπτεμβρίου 1932 – Σαντιάγο, Χιλή, 16 Σεπτεμβρίου 1973)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s